Το Πανελλήνιο εορτάζει - Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Σάμου καί Ἰκαρίας κ.κ. Εὐσεβίου

Σήμερα τὸ πανελλήνιο ἑορτάζει και μετ᾿ εὐγνωμοσύνης ἐνθυμῆται, ὅτι ἡ Ἐθνική μας ἀπελευθέρωση ἀπό τὸν βαρύ ζυγὸ τῶν 400 χρόνων, φρικτῆς δουλείας τοῦ Ἀσιάτου, κατακτητοῦ, ὀφείλεται κατά κύριο λόγο εἰς τὴν πίστη τῶν ἀγωνιστῶν Ἑλλήνων εἰς τὸν Χριστό καὶ τὴ πίστη Του.

Μέσα στά 400 χρόνια τῆς σκοτεινῆς ἐκείνης περιόδου, που ὅλα κατὰ τὸν ποιητή «Τ’άσκιαζε ἡ φοβέρα και τά πλάκωνε ἡ σκλαβιά», ἐκεῖνο ποὺ ἀνεπτέρωνε τὴν ἐλπίδα, πού ἔδινε παρηγοριά, ποὺ ἔδινε θάρρος καὶ καρτερία στα δεινά τῆς σκλαβιᾶς ἦταν ἡ πίστη.

Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μὲ τὸ «Κρυφό Σχολειό» καί μέ όλο τὸν κλῆρο Της, ἀπό τοῦ ἁπλοῦ Καλογήρου μέχρι τῶν Ἐπισκόπων καί Πατριαρχῶν, διετήρησε τὴν ἑνότητα τοῦ λαοῦ, τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν ἀκράδαντη πεποίθηση, ὅτι θὰ ἔλθη καιρός πού θά καταλυθῆ ἡ δουλεία καὶ θὰ ἀποκτηθῆ τὸ Θεῖο δῶρο τῆς ἐλευθερίας.

Πράγματι εἶχε τονωθεῖ τὸ Ἐθνικό φρόνημα τῶν ραγιάδων, σέ τέτοιο βαθμό ὥστε περίμεναν ἐναγωνίως, πότε θά δοθεῖ τό σύνθημα νὰ γίνει ἡ μεγαλειώδης ἐξόρμηση τῆς Ἐθνικῆς ψυχῆς πρὸς κατάλυση τῆς δουλείας.

Τὸ ἰσχυρότερο ὅπλο τῶν ραγιάδων, δὲν ἦταν οὔτε ἡ σοφία τῶν Ἀρχαίων, οὔτε τὰ σύγχρονα ὅπλα τῶν Εὐρωπαίων. Ἀλλά ἡ ὁλόθερμη πίστη στὸν Χριστὸ καὶ ἡ ἀγάπη πρός τὴν Πατρίδα.

Μητροπολίτης Σάμου, Ικαρίας & Κορσεών κ.κ. Ευσέβιος

Το σύνθημα τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ 21 ἦταν, ὅτι ἀγωνίζονται καὶ πολεμοῦν «γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστιν τὴν ἁγία καὶ γιὰ τῆς πατρίδος τὴν Ἐλευθερία». Γι’αὐτὰ τὰ δύο ἰδανικά προθύμως ἔχυσαν τὸ αἷμα τους καὶ ἔτσι κέρδισαν τὸν ὑπέρ πάντων ἀγῶνα.

Ἡ ἐπανάσταση ἐκηρύχθη τὴν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ ἀπὸ τὸν Ἐπίσκοπο Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανό μὲ ἕνα ὅρκο ἱερὸ ἐπάνω εἰς τον Σταυρό.

Ὁ δὲ πρωταγωνιστής τῆς ἐπαναστάσεως Ὑψηλάντης εἰς τὴν περίφημη προκήρυξή του καλοῦσε τους ραγιάδες και ἔλεγε: «Νά ὑψώσωμεν τὸ σημεῖον, δι’οὗ πάντοτε νικῶμεν, τὸν Σταυρόν, και οὕτω νὰ ἐκδικήσωμε τὴν Πατρίδα καὶ τὴν Ὀρθόδοξον ἡμῶν πίστιν». Ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ἀγῶνος αὐτὸ τὸ φλογερό πνεῦμα τῆς Πίστεως ὑπῆρχε σ’ὅλους τοὺς ἀγωνιστές.

Ὁ Ἀρχιστράτηγος τῆς ξηρᾶς Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πίστευε ἀκραδάντως, ὅτι ὁ Θεὸς εἶχε ὑπογράψει τὴν ἐλευθερία τῆς Ἑλλάδος· καί δὲν ἠμποροῦσε νὰ πάρη πίσω τὴν ὑπογραφή Του. Επίσης ὁ ναύαρχος Μιαούλης, ὡς ἐκπρόσωπος τῶν ναυτικῶν διεκήρυττε ὅτι: ὁ Παντοδύναμος Θεός ἐνίσχυε τόν βραχίονα τῶν Ἑλλήνων καί καλοῦσε νὰ ψάλλουν πάντοτε τὸ τοῦ Δαυίδ «Ἡ δεξιά Σου, Κύριε, δεδόξασται ἐν ἰσχύϊ. Ἡ δεξιά Σου χείρ, Κύριε, ἔθραυσεν ἐχθρούς». Μὲ αὐτὰ τὰ ἰδανικά σύσσωμο τὸ Ἑλληνικό Ἔθνος, ἀπετίναξε τὸν φοβερό ζυγό τῆς δουλείας.

Ἀφοῦ ἡ Θεία Πρόνοια συνδύασε κατά την αὐτή, μεγάλη ἡμέρα, διπλοῦν γιὰ εμᾶς τοὺς Ἕλληνες Χριστιανούς Εὐαγγελισμό, ἄς μή λησμονοῦμε τὴν παραγγελία τοῦ Θεοπνεύστου Αποστόλου Παύλου «Τῇ ἐλευθερίᾳ οὖν, ἧ Χριστὸς ἡμᾶς ἡλευθέρωσε, στήκετε καί μή πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε».

Ἄς μείνουμε λοιπόν ἐλεύθεροι ἀπὸ τὸν ζυγό τῆς ἁμαρτίας καί νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι καί τὸ Ἔθνος μας, μὲ ἐλευθερωτή τὸν Ἰησοῦ Χριστό, θά μένη πάντοτε ἐλεύθερο, δοξασμένο καὶ θὰ εἶναι πηγή κάθε ἐλευθερίας, εἰρήνης και πραγματικοῦ πολιτισμοῦ.