Χθες, Τετάρτη, 19 Αυγούστου, οι Φούρνοι, η Χρυσομηλιά, η Θύμαινα, αποχαιρέτησαν τον δήμαρχό τους Δημήτρη Καρύδη. Ο γενικός γραμματέας Ναυτιλίας και Λιμένων του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Μανώλης Κουτουλάκης, αποχαιρέτησε με τα δικά του λόγια τον άνθρωπο που πάλεψαν μαζί για την ανάπτυξη των Φούρνων Κορσεών. Παρακάτω η ανάρτησή του στην προσωπική του σελίδα στο facebook.
Γυρίζοντας από τους Φούρνους, είναι δύσκολο να βάλω σε τάξη τις σκέψεις και τα συναισθήματα.
Αποχαιρετήσαμε τον Δημήτρη Καρύδη. Το Δήμαρχο των Φούρνων. Τον φίλο και συνοδοιπόρο με τον οποίο, μέσα από τους θεσμικούς μας ρόλους, πορευτήκαμε μαζί για περισσότερα από έξι χρόνια. Ήμασταν εκεί με όλους εκείνους, συναδέλφους, φίλους, γνωστούς άγνωστους συνοδοιπόρους στο Αιγαίο της καρδιάς μας. Σήμερα, συνοδεύσαμε «έναν από εμάς» στην τελευταία κατοικία του και τον παραδώσαμε στα χέρια του Θεού.
Σήμερα όμως καταλάβαμε ότι η οικογένεια του Αιγαίου δεν ορίζεται από τους τίτλους, αλλά από την «κοινή μοίρα» και αυτή η μοίρα μας ενώνει, πολύ πιο ισχυρά από όσο νομίζουμε, ώστε τα μίλια να εκμηδενίζονται, οι δυσκολίες να μετριάζονται, οι ψυχές να συνδέονται. Η απώλεια του Δημήτρη μας, γέμισε θλίψη όλους, αλλά μας δίδαξε πολλά.
Σήμερα, όμως, περισσότερο από ποτέ, καταλαβαίνω πόσο αληθινό είναι ότι οι άνθρωποι κρίνονται τελικά από το χνάρι που αφήνουν πίσω τους. Και ο Δημήτρης άφησε βαθύ χνάρι.
Το χνάρι της αξιοσύνης που δεν χρειάζεται να διαφημιστεί για να αναγνωριστεί. Της αξιοπρέπειας και του μέτρου. Της ακεραιότητας. Της αγάπης για τον τόπο και τους ανθρώπους του. Της ακούραστης δουλειάς ενός ανθρώπου που δεν άφηνε τίποτα στην τύχη.
| Μανώλης Κουτουλάκης - Δημήτρης Καρύδης |
Ένας ανύστακτος εργάτης της προκοπής, «ψημένος στο αλάτι του Αιγαίου». Ένας Δήμαρχος που διεκδικούσε με πάθος για τους Φούρνους και τη Θύμαινα, χωρίς ποτέ να χάνει την ανθρωπιά του. Ξέρω πολλούς τέτοιους στα νησιά μας. Γνώρισα πολλούς νυν και πρώην. Σαν μια αλυσίδα που κρατιέται από τις σχέσεις που δημιουργούνται, ψημένες στον ήλιο του Αρχιπελάγους μας.
Μαζί ζήσαμε δύσκολες και όμορφες στιγμές. Παλέψαμε για πράγματα που έμοιαζαν αδύνατα. Για λιμάνια, ακτοπλοΐα, υποδομές, ασφάλεια. Για να μπορεί αυτό το «νησάκι μας», όπως συχνά λέγαμε, να κοιτάζει ψηλότερα και να διεκδικεί αυτό που του αξίζει. Δε χωράει να αναφέρω τι διαχειριστήκαμε μαζί 6 χρόνια τώρα. Αυτά όμως όρισαν τους ρόλους μας, που τελικώς προσδιόρισαν τις ανθρώπινες σχέσεις που αναπτύχθηκαν με την κοινωνία των Φούρνων και της Θυμαινας, νιώθοντας σήμερα και εγώ ένα κομμάτι αυτής.
Μένουν όμως και πράγματα που δεν προλάβαμε να τελειώσουμε μαζί. Και αυτά δεν είναι απλώς μια εκκρεμότητα. Είναι ένα χρέος απέναντι στη μνήμη του και στους ανθρώπους των νησιών που τόσο αγάπησε.
Καλό ταξίδι, φίλε μου.
Σε ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη. Για όσα κάναμε μαζί. Και, πάνω απ’ όλα, για τη φιλία σου.
Το χνάρι σου θα μείνει. Στους ανθρώπους σου. Την οικογένεια σου. Στους Φούρνους και τη Θύμαινα. Στο Αιγαίο.
Και μέσα σε όλους εμάς που είχαμε την τύχη να περπατήσουμε για λίγο δίπλα σου.
Αντίο, Δημήτρη με μια μαντινάδα
«…αετού ο Χάρος ζήλεψε, το αετοπέταγμά του,
Και έκοψε του τα φτερά, πάνω στο γύρισμα του…
… πολλοί στον κόσμο έρχονται, μα λίγοι ξεχωρίζουν,
και είναι αυτοί που στης ζωής, τις μπόρες δε λυγίζουν…»
Εμείς στο Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιώτικης Πολιτικής δε χάσαμε απλά έναν καλό συνεργάτη και θεσμικό συνομιλητή. Χάσαμε έναν καλό φίλο και συνοδοιπόρο.
ΜΚ»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου