«Όταν οι πατριώτες της φακής, γίνονται συνοδοιπόροι των διαχρονικά Εθνικών μειοδοτών» - Άρθρο του Ευγένιου Κ. Χαρδαβέλλα*

Ευγένιος Χαρδαβέλλας

Στην Ελληνική Πολιτική ζωή, η υποκρισία συχνά ντύνεται τον μανδύα της εθνικοφροσύνης, όμως, οι κρίσιμες ιστορικές στιγμές, έχουν τον τρόπο να ξεγυμνώνουν τους τυχοδιώκτες. Ένα από τα πιο τοξικά και επικίνδυνα φαινόμενα του δημόσιου βίου μας, δεν είναι απλώς η απουσία γνήσιου Πατριωτισμού, αλλά η κατάχρηση του όρου από εκείνους ακριβώς που, την ώρα της κρίσης, στρώνουν το χαλί στους διαχρονικά Εθνικούς μειοδότες.

Ο πραγματικός Πατριωτισμός, δεν μετριέται με κραυγές στα τηλεοπτικά παράθυρα, ούτε με φθηνές κορώνες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Απαιτεί ευθύνη, κόστος, θυσίες και, πάνω απ’ όλα, συνέπεια.

Αντιθέτως, οι πατριώτες της φακής, αντιμετωπίζουν την Πατρίδα, ως προϊόν προς εκμετάλλευσην.

Είναι οι επαγγελματίες του θυμού, που εκτοξεύουν κατηγορίες περί προδοσίας, εκ του ασφαλούς, καπηλευόμενοι τα πιο ευαίσθητα Εθνικά αντανακλαστικά των Πολιτών, για να εξασφαλίσουν εκλογική πελατεία, πολιτική επιβίωση ή προσωπική προβολή.

Όταν όμως, οι συνθήκες απαιτούν καθαρές θέσεις και σύγκρουση με όσους υπονομεύουν τα Εθνικά Συμφέροντα, ο θόρυβός τους σβήνει και τη θέση του παίρνει η εκκωφαντική σιωπή ή η βολική υπεκφυγή.

Το πλέον εξοργιστικό στοιχείο αυτής της πολιτικής απάτης, είναι η σύμπλευση των δήθεν αδιάλλακτων υπερπατριωτών, με εκείνους που διαχρονικά αντιμετωπίζουν την Εθνική Κυριαρχία, ως διαπραγματεύσιμο μέγεθος.

Πίσω από τα μεγάλα λόγια, αποκαλύπτεται ένας κοινός μηχανισμός φθοράς και ο τυφλός λαϊκισμός, συναντά τον κυνισμό της υποχώρησης.

Οι αυτόκλητοι υπερασπιστές του Έθνους, καταλήγουν να λειτουργούν ως χρήσιμοι ηλίθιοι, ή συνειδητοί συνεργοί πολιτικών δυνάμεων που, στο όνομα ενός ψευδεπίγραφου ρεαλισμού ή ιδεοληπτικού διεθνισμού, έχουν υπογράψει ή ανεχθεί διαχρονικές εκπτώσεις στα Εθνικά Δίκαια.

Ο πρώτος σπέρνει τον διχασμό και τη σύγχυση, ώστε ο δεύτερος, να περάσει ανώδυνα την ατζέντα της Εθνικής συρρίκνωσης.

Η σύμπραξη αυτή, συνιστά ευθεία προσβολή στην νοημοσύνη του Ελληνικού Λαού και βαθύ πλήγμα για το μέλλον του Τόπου.

Δεν πρόκειται για αθώα πολιτική ασυνέπεια, αλλά για συνειδητή εξαπάτηση.

Η Χώρα, δεν αντέχει άλλους εμπόρους ελπίδας, που πουλάνε φθηνό Πατριωτισμό στην λιανική, ενώ στην χονδρική, συνυπογράφουν ή διευκολύνουν την Εθνική υποχώρηση.

Η Κοινωνία, οφείλει να γυρίσει την πλάτη, τόσο στους διαχρονικούς μειοδότες, όσο και στους θορυβώδεις συνοδοιπόρους τους, διότι, στην Ιστορία, η ευθύνη εκείνου που ανοίγει την κερκόπορτα φωνάζοντας "ζήτω το Έθνος", είναι εξίσου βαριά με εκείνου, που μπαίνει για να το αλώσει...

* Υπεύθυνος Παιδείας και Πολιτισμού της Δ.Ε.Ε.Π. Νομού Σάμου της Νέας Δημοκρατίας