Στη συνέχεια ακολούθησε μουσικό – αφηγηματικό αφιέρωμα στα 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και προβλήθηκε βίντεο που ετοιμάστηκε για τις ανάγκες του Φεστιβάλ, στο οποίο φανερώθηκαν ενδιαφέρουσες πτυχές και για τη δράση του στη Σάμο.
Στο χώρο υπήρχε έκθεση με σημεία αναφοράς στη δράση του ΔΣΕ στο νησί, καθώς επίσης και φοιτητική έκθεση με θέμα «Το Πανεπιστήμιο των σύγχρονων αναγκών και δυνατοτήτων της εποχής μας».
Στη συνέχεια ακολούθησε πολιτική ομιλία από τον Γιώργο Παναγή, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Το στέλεχος της ΚΕ στάθηκε ξεκινώντας στους τεράστιους κινδύνους που γεννά η εμπλοκή της χώρας μας στα ματωμένα σχέδια των ΗΠΑ ΝΑΤΟ, στις πολιτικές εκείνες που καθιστούν τον ελληνικό λαό τόσο θύτη άλλων λαών όσο και μαγνήτη αντιποίνων και στις οποίες συμφωνούν όλα τα υπόλοιπα κόμματα πλην ΚΚΕ. Ανέδειξε τους κινδύνους για τον τόπο μας και με αφορμή το σοβαρό περιστατικό με το ουκρανικό θαλάσσιο drone, που εντοπίστηκε πρόσφατα στη Λευκάδα φορτωμένο με εκρηκτικά και είχε ως στόχο να πλήξει πλοίο του Ρωσικού πολεμικού Ναυτικού, εξέλιξη που μόνο ο Ριζοσπάστης και το ΚΚΕ αποκάλυψαν στον ελληνικό λαό.
Στη συνέχεια ανέφερε ότι «όλοι τους στην προσπάθειά τους να αποσπάσουν εργατική – λαϊκή συναίνεση για να “βάλουν πλάτη” στους πολεμικούς στόχους των ομίλων και των κυβερνήσεων τους ντύνουν τις επιδιώξεις τους για πολεμική οικονομία και βιομηχανία, ως ζητήματα “εθνικού συμφέροντος”, και καλούν το λαό να υποτάξει το παρόν και το μέλλον του σε αυτά στο όνομα του “πατριωτισμού” ή όπως μας λέει ο κύριος Τσίπρας του “νέου πατριωτισμού”.
Ποια πατρίδα όμως υπερασπίζονται οι φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού στην Ερυθρά Θάλασσα; Που τώρα η κυβέρνηση ετοιμάζεται να στείλει μέχρι τα στενά του Ορμούζ, στο στόμα του λύκου;» θυμίζοντας στους παρευρισκόμενους ότι η κυβέρνηση Τσίπρα απογείωσε τη συνεργασία με τις ΗΠΑ μέσα απ’ τις στρατηγικές συμφωνίες, καθώς και με τον σφαγέα Νετανιάχου, συνεργασία που και σήμερα δεν αμφισβητείται απ’ το νέο κόμμα του Τσίπρα.
Σε επόμενο σημείο ο ομιλητής στάθηκε στις παγίδες που προσπαθεί να στήσει το σύστημα στην εργατική τάξη και τη νεολαία, μέσα απ’ τα γνωστά ψευτοδιλήμματα περί ακυβερνησίας, τη συζήτηση γύρω από τις «ρεαλιστικές λύσεις» και τα «κοστολογημένα προγράμματα» που όμως θεωρούν δεδομένο τον «σφικτό κορσέ των μνημονίων διαρκείας της ΕΕ».
Πιο συγκεκριμένα και για το νησί ανέφερε ότι «οι Σαμιώτες και οι Σαμιώτισσες έχετε πείρα τι σημαίνει κοστολογημένη και ρεαλιστική πολιτική για την υγεία με νοσοκομείο υποστελεχωμένο, ελλείψεις δεκάδων γιατρών διαφόρων ειδικοτήτων, νοσηλευτών, διοικητικού προσωπικού, με τις υποδομές πρωτοβάθμιας φροντίδας Υγείας του νησιού αποψιλωμένες.
Έχετε πείρα τι σημαίνει κοστολογημένα προγράμματα που να μην θέτουν σε αμφισβήτηση την εργασιακή γαλέρα που φέρνει εντατικοποίηση και εργατικά ατυχήματα που δεν παίρνουν δημοσιότητα αλλά και θανατηφόρα εργοδοτικά εγκλήματα, όπως πριν λίγο καιρό με νεκρό εργάτη σε έργο του Δήμου.
Στα κοστολογημένα προγράμματά τους δεν υπάρχει χώρος για άμεση αποκατάσταση από φυσικές καταστροφές γι’ αυτό και 6 χρόνια μετά το μεγάλο σεισμό του 2020, ζημιές δεν έχουν αποκατασταθεί, υπάρχουν ακόμα σχολεία σε κοντέινερ, ενώ πολλοί σεισμόπληκτοι δεν έχουν πάρει ούτε καν τα ψίχουλα της κρατικής αρωγής που δικαιούνται.
Τα κοστολογημένα προγράμματα σημαίνουν δεκάδες κενά σε εκπαιδευτικούς στα σχολεία, σχολικά κτίρια ασυντήρητα και επικίνδυνα και ανθυγιεινά για τα παιδιά μας, όπως για παράδειγμα το ειδικό σχολείο Σάμου.
Κοστολογημένα προγράμματα σημαίνει οι βιοπαλαιστές αγρότες να μην μπορούν να επιβιώσουν από το τεράστιο κόστος παραγωγής, από τις τιμές που τους επιβάλλουν οι έμποροι και οι βιομήχανοι, από τις ζωονόσους και τις φυσικές καταστροφές για τις οποίες η κυβέρνηση ούτε μέτρα παίρνει, ούτε τις αποζημιώνει κ.α.»
Επόμενα, ανέδειξε τις διεργασίες που πραγματοποιούνται αυτό το διάστημα στο αστικό πολιτικό σύστημα, με τη δημιουργία νέων κομμάτων, τα οποία όμως τίποτα το νέο δεν έχουν να πουν και κάλεσε το λαό να «μην τσιμπήσει» στις νέες παγίδες που του στήνουν, αλλά να συμπορευτεί στο δρόμο και να στηρίξει και στην κάλπη στις επόμενες εκλογές τη μόνη δύναμη που αποτελεί εγγύηση για τη ζωή και τα δικαιώματά του, το ΚΚΕ.
 |
| Ο κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης, Γιώργος Παναγής |
Κλείνοντας καλώντας σε συμπόρευση με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ με στόχο την ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος, επισήμανε ότι πολλοί είναι αυτοί που εμφανίζονται να «πολεμάνε το σύστημα», αναλύοντας όμως ποια είναι η πραγματική αντισυτημική επιλογή σήμερα για όποιον θέλει να πάει κόντρα στο ρεύμα. Συγκεκριμένα τόνισε ότι: «το σύστημα δεν είναι απλώς μια "κακή κυβέρνηση", ούτε μερικά διεφθαρμένα πρόσωπα ή λανθασμένες πολιτικές επιλογές, που μπορεί να αλλάζουν… και "πάμε πάλι από την αρχή".
Το σύστημα σήμερα είναι μια κοινωνία οργανωμένη με κριτήριο το κέρδος των λίγων, όπου η οικονομία, η τεχνολογία, η επιστήμη και ο τεράστιος πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι δεν υπηρετούν τις κοινωνικές ανάγκες, αλλά την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων.
Είναι ο καπιταλισμός που γεννά κρίσεις, πολέμους, ανισότητες και ανασφάλεια, ακόμη και σε εποχές τεράστιων δυνατοτήτων, όπως η σημερινή.
Γι’ αυτό και πραγματικά αντισυστημική στάση δεν είναι μια γενική διαμαρτυρία που τελικά επιστρέφει στον ίδιο φαύλο κύκλο διαχείρισής του. Αντισυστημικό είναι να συγκρούεσαι με τις αιτίες που γεννούν την αδικία, να αμφισβητείς την εξουσία του κεφαλαίου, τις δεσμεύσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, τον δρόμο που θεωρεί φυσιολογικό οι πολλοί να στερούνται για να κερδίζουν οι λίγοι.
Σε αυτόν τον δρόμο βρίσκεται το ΚΚΕ και ίσως αυτό είναι που κάνει σήμερα πιο αναγκαίο το μήνυμά του.
Σε μια εποχή που από παντού ακούς να "χαμηλώσεις τις απαιτήσεις" το ΚΚΕ επιμένει ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει! Ότι η νέα γενιά δεν είναι καταδικασμένη να ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη.»
Στο χώρο του φεστιβάλ κέρδισε το ενδιαφέρον των μικρότερων επισκεπτών η γωνιά του «Κόκκινου Αερόστατου», όπου οι μικροί μας φίλοι έδωσαν το δικό τους μήνυμα απέναντι στον πόλεμο, φτιάχνοντας ζωγραφιές και άλλες χειροτεχνίες που στολίστηκαν το χώρο του Φεστιβάλ. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε τουρνουά σκάκι, ενώ στο χώρο υπήρχε βιβλιοπωλείο της Σύγχρονης Εποχής, με τις εκδόσεις που αφορούν τα 80 χρόνια απ’ την ίδρυση του ΔΣΕ –ανάμεσα σε άλλες- να κεντρίζουν το ενδιαφέρον.
Τέλος το φεστιβάλ έκλεισε με παραδοσιακό γλέντι από τους Ρουμπαγιάτ, οι οποίοι επιφύλασσαν στους παρευρισκόμενους ένα πλούσιο μουσικό πρόγραμμα με παραδοσιακά τραγούδια απ’ τη Θράκη και τη Βόρεια Ελλάδα μέχρι τα νησιά του Αιγαίου
Το 52ο Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του Οδηγητή έχει ήδη ξεκινήσει φέτος το ταξίδι του κάνοντας από τις πρώτες του στάσεις στη Σάμο.
Εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια, το Φεστιβάλ ΚΝΕ - "Οδηγητή" έχει κατακτήσει μια ξεχωριστή θέση στην πολιτική και πολιτιστική ζωή της χώρας, αφήνοντας το δικό του διακριτό αποτύπωμα.
Είμαστε περήφανοι για τη νεολαία του ΚΚΕ!
Κάθε χρόνο το Φεστιβάλ της ΚΝΕ, φωτίζει τον ίδιο τον χαρακτήρα και του σκοπούς ύπαρξής της ως νεολαία του ΚΚΕ, την ομορφιά της συνειδητής εθελοντικής προσφοράς και δράσης, της συλλογικότητας στη λειτουργία της, της που πάνε χέρι χέρι με την αλληλεγγύη, την προσπάθεια ανάπτυξής της με πολλούς μαθητές, φοιτητές και εργαζομένους μέλη της, με νέες οργανώσεις κύτταρα γνώσης και αγώνα.
Γνώση της επαναστατικής κοσμοθεωρίας του Μαρξισμού – Λενινισμού, των συμπερασμάτων από τη Μεγάλη Σοσιαλιστική Οκτωβριανή Επανάσταση και την οικοδόμηση από την εργατική τάξη του πρώτου δικού της, εργατικού κράτους καταργώντας της εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Την περήφανη και γεμάτη θυσίες λαμπρή ιστορία του εργατικού κινήματος και του ΚΚΕ στη χώρα μας.
Αγαπητοί φίλοι και φίλες,
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Το φετινό σύνθημά του Φεστιβάλ, είναι εμπνευσμένο από τον μεγάλο κομμουνιστή ποιητή, Μπ. Μπρεχτ, που ταιριάζει απόλυτα στις σκοτεινές εποχές που ζούμε: "Στρατηγέ, ο άνθρωπος έχει ένα ελάττωμα ... ξέρει να σκέφτεται"!
Ο παραπάνω στίχος είναι εξαιρετικά επίκαιρος σήμερα που με ευθύνη της κυβέρνησης, των υπολοίπων κομμάτων, τα αεροδρόμια, οι οδικοί άξονες, οι σιδηρόδρομοι, πολιτικές και στρατιωτικές εγκαταστάσεις παραχωρούνται στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ για τις πολεμικές επιχειρήσεις τους, αντί να αναβαθμίζονται σε σύγχρονες, ασφαλείς και φθηνές υποδομές για να ζει καλύτερα ο λαός της περιοχής.
Τα Πανεπιστήμια, αντί να μελετούν το πως καλύτερα θα ζούν οι λαοί, δουλεύουν όλο και περισσότερο για τους βιομήχανους του πολέμου, την κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ μελετώντας το πως καλύτερα θα σκοτώνονται οι λαοί για να κερδίζουν από τη μοιρασιά της λείας οι επιχειρηματικοί όμιλοι.
Η χώρα μας έχει μετατραπεί σε μαγνήτη αντιποίνων από την επιδίωξή τους να αρπάξουν ένα όσο γίνεται μεγαλύτερο κομμάτι της λείας, τώρα που οι ανταγωνισμοί διεθνώς είναι στο "φουλ", τώρα που ο κόσμος φλέγεται, ακριβώς επειδή ξαναμοιράζεται.
O Ελληνικός λαός όμως δεν κινδυνεύει όμως μόνο από αντίποινα.
Στη χώρα μας όπως αποκάλυψε ο Ριζοσπάστης διεξάγονται στρατιωτικές - πολεμικές επιχειρήσεις από τους συμμάχους της κυβέρνησης, την Ουκρανία, στην οποία στέλνουνε ασταμάτητα όπλα και πυρομαχικά.
Τέτοιο σοβαρό περιστατικό είναι το Ουκρανικό θαλάσσιο drone που βρήκαν οι ψαράδες της Λευκάδας και όπως αποκαλύφθηκε ήταν φορτωμένο με εκρηκτικά σε στρατιωτική αποστολή εναντίων πλοίου του Ρώσικου Πολεμικού Ναυτικού που συνόδευε τάνκερ του σκιώδους στόλου μεταφοράς καυσίμων.
Η κυβέρνηση είχε πλήρη γνώση του περιστατικού και έπαιζε θέατρο στα ΜΜΕ όπως και συνεχίζει με την δήθεν διαμαρτυρία του Μητσοτάκη στον σύμμαχό του, τον φασίστα Ζελένσκι.
Επιβεβαιώνει αφενός τους κινδύνους που υπάρχουν σήμερα για τον ελληνικό λαό από τις ενέργειες της κυβέρνησης, αφετέρου φέρνει στο προσκήνιο τη μεγέθυνση και επέκταση των πολεμικών επιχειρήσεων και εστιών ακόμα και εντός της Ελλάδας.
Για τη συμμετοχή στους θανάσιμους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους υπάρχει συναίνεση όλων των κομμάτων του συστήματος.
Ποιος από τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ, το νέο τάχα μου κόμμα του Τσίπρα, ο ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Αριστερά, ο Βελόπουλος, η Κωνσταντοπούλου, η Λατινοπούλου, η Καρυστιανού ή οποιασδήποτε άλλο δημιούργημά των καπιταλιστών και της εξουσίας τους διαφωνεί με τη συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο ΝΑΤΟ, τον προσανατολισμό με τις ΗΠΑ;
Ποιος από τους παραπάνω σήμερα δεν εναποθέτει την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας στους λεγόμενους “ισχυρούς συμμάχους”, στο ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις ΗΠΑ, τη Γαλλία κ.α.;
Αυτά τα παραμύθια πουλάνε για χρόνια στο λαό.
Και τι βλέπουμε σήμερα;
• Τον Τραμπ να αναγορεύει τον Ερντογάν σε "παίκτη κλειδί" στη Μέση Ανατολή και ετοιμάζεται να του δώσει τα F-35.
• Την ΕΕ να εντάσσει την Τουρκία στους "στρατηγικούς" της λέει συμμάχους και στον σχεδιασμό για την "ευρωπαϊκή άμυνα", όπως κάνει και η "Συμμαχία των προθύμων".
• Βλέπουμε τη Βρετανία και τη Γαλλία, στην οποία έχουν δώσει δισεκατομμύρια για τις "Μπελαρά" και τα "Ραφάλ", να πουλάνε στην Τουρκία πυραύλους "Μετεόρ", τους ίδιους που φέρουν δηλαδή και τα "Ραφάλ" και υποτίθεται θα έδιναν στην ελληνική πολεμική αεροπορία "στρατηγικό πλεονέκτημα"!
• Βλέπουμε τη Γαλλία με την οποία επίσης έχει υπογράψει αμυντική συμφωνία η ελληνική κυβέρνηση να συνεργάζεται με την Τουρκία στην πολεμική βιομηχανία με συμφωνία τα Bayraktar να φέρουν οπλικά συστήματα της γαλλικής Safran.
• Βλέπουμε στην Ιταλία την εταιρεία αυτοματισμών και ρομποτικής Gruppo Esea να έχει συνάψει συμφωνία με τη Baykar, για τη δημιουργία μιας πλήρως ρομποτικής και αυτοματοποιημένης γραμμής μαζικής παραγωγής μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
• Βλέπουμε όλους τους τάχα “ισχυρούς συμμάχους” να μη βγάζουν τσιμουδιά για τα αίσχη της κυβέρνησης Ερντογάν και το νομοσχέδιο για τη “Γαλάζια Πατρίδα” που ετοιμάζει, ενώ στο εσωτερικό της Τουρκίας εντείνει την απροκάλυπτη καταστολή απέναντι σ’ έναν λαό που διαδηλώνει για τα δικαιώματά του.
Και την ίδια στιγμή:
- Συμφωνούν με την ύπαρξη των βάσεων των ΗΠΑ στην Ελλάδα, με τη λειτουργία τους ως ορμητήρια πολέμων και επεμβάσεων.
- Συμφωνούν με τη στρατηγική συμμαχία με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, που δολοφόνησε πάνω από 60.000 Παλαιστινίους, ανάμεσά του πάνω από 25.00 μικρά παιδιά.
Ταυτόχρονα δεν εφησυχάζουμε! Έχει αποδειχτεί ότι οι όποιοι συμβιβασμοί ή "εκεχειρίες" ανακοινώνονται, είτε δεν κρατάνε ούτε μέρα, είτε σε κάθε περίπτωση συγκεντρώνουν περισσότερη ένταση και πολεμική ενέργεια για την επόμενη σύγκρουση.
Τώρα στο στόχαστρο μπαίνει ο ηρωικός λαός της Κούβας, το νησί της Επανάστασης, του Τσε και του Φιντέλ, που αντιστέκεται 67 ολόκληρα χρόνια και δεν γονατίζει παρά τον απάνθρωπο αποκλεισμό! Κάτω τα χέρια από την Κούβα! Η Κούβα δεν είναι μόνη της!
Όλοι τους στην προσπάθειά τους να αποσπάσουν εργατική – λαϊκή συναίνεση για να “βάλουν πλάτη” στους πολεμικούς στόχους των ομίλων και των κυβερνήσεων τους ντύνουν τις επιδιώξεις τους για πολεμική οικονομία και βιομηχανία, ως ζητήματα “εθνικού συμφέροντος”, και καλούν το λαό να υποτάξει το παρόν και το μέλλον του σε αυτά στο όνομα του “πατριωτισμού” ή όπως μας λέει ο κύριος Τσίπρας του “νέου πατριωτισμού”.
Ποια πατρίδα όμως υπερασπίζονται οι φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού στην Ερυθρά Θάλασσα; Που τώρα η κυβέρνηση ετοιμάζεται να στείλει μέχρι τα στενά του Ορμούζ, στο στόμα του λύκου;
Ποια πατρίδα υπερασπίζεται η περιπολία της Πολεμικής Αεροπορίας πάνω από τη Βόρεια Μακεδονία;
Ποια πατρίδα υπερασπίζεται η συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία που έγινε στόχος αντιποίνων του Ιράν πρόσφατα με κινδύνους για τους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς;
Ποια πατρίδα υπερασπίστηκε η νεοσύστατη φρεγάτα Belhara στην Αποστολή του ΝΑΤΟ, ανοιχτά της Κύπρου στον πόλεμο με το Ιράν;
Ποια πατρίδα θα υπερασπιστούν οι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί που ετοιμάζεται να στείλει η κυβέρνηση στην Παλαιστίνη, στα συντρίμμια μιας γενοκτονίας στην οποία έβαλε πλάτη η ίδια και όλα τα άλλα κόμματα της βουλής πλην ΚΚΕ;
Να θυμίσουμε εδώ για να θυμόμαστε οι μεγαλύτεροι και να γνωρίσουν οι νέοι πως τόσο με τις ΗΠΑ και τον Τράμπ, όσο και με το Ισραήλ και τον Νετανιάχου η προηγούμενη κυβέρνηση Τσίπρα, “της πρώτης φοράς αριστερά” ήταν αυτή που επανέφερε και αναβάθμισε τις συμφωνίες που προετοίμασαν τη σημερινή γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης, των άλλων λαών της περιοχής. Μάλιστα τότε του έδινε εύσημα η Νέα Δημοκρατία ως αντιπολίτευση.
Ποια πατρίδα εξυπηρετούν οι υπέρογκοι Νατοϊκοί πολεμικοί εξοπλισμοί όταν είναι, άλλωστε, γνωστό ότι το ΝΑΤΟ συνεργάζεται στενά με τους ομίλους της πολεμικής βιομηχανίας των κρατών μελών του, επομένως και της Τουρκίας, τους ενημερώνει για εξαιρετικά εμπιστευτικούς στόχους που βρίσκονται στα σχέδιά του και οι οποίοι καθορίζουν και τι είδους οπλικά συστήματα πρέπει να παράγει η πολεμική βιομηχανία και κατά συνέπεια να προμηθευτούν τα κράτη-μέλη.
Ας μην παραπλανά, λοιπόν, η κυβέρνηση τον λαό, τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, επικαλούμενη γι’ αυτές τις προμήθειες την υπαρκτή τουρκική επιθετικότητα. Πόσο μάλλον που η χρησιμοποίησή τους ή η καθήλωσή τους την κρίσιμη στιγμή είναι στο χέρι του πωλητή τους.
Είναι επικίνδυνο ψέμα όποιος σήμερα ισχυρίζεται ή πιστεύει ότι τα μονοπώλια της πολεμικής βιομηχανίας διατηρούν τα εργοστάσια και την παραγωγή τους για την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των συνόρων της χώρας. Κίνητρό τους είναι αποκλειστικά και μόνο το κέρδος. Τίποτα άλλο δεν λογαριάζουν για θεό τους πέρα από αυτό. Ας αφήσει επομένως η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση τις κοκορομαχίες πάνω στα ποσοστά των έργων που θα παράγονται στη χώρα.
Αγαπητοί φίλοι,
Όσο κι αν προσπαθούν να αναποδογυρίσουν την επικίνδυνη πραγματικότητα με την άθλια προπαγάνδα τους δεν πείθουν κανέναν!
Όλοι ξέρουμε ότι η μια κυβέρνηση μετά την άλλη τσάκισαν σταδιακά το λαϊκό εισόδημα, τους μισθούς, τις συντάξεις, τις όποιες κρατικές παροχές, με τη στήριξη της εκάστοτε βολικής αντιπολίτευσης.
Εμείς λέμε στον λαό μας να μην παγιδευτεί ξανά στην προσπάθεια που κάνουν με το μαγείρεμα και το ανακάτεμα των αστικών δυνάμεων, με την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος. Από τη νεολαία να φάνε άκυρο δυναμώνοντας το ΚΚΕ παντού!
Όποιον ακούει να μιλάει για "κοστολογημένες προτάσεις και προγράμματα" να φεύγει μακριά. Γιατί πολύ απλά με αυτά τα λόγια εννοούν ότι θα βγάζουν το λάδι στον λαό, με βάση τον σφικτό κορσέ των μνημονίων διαρκείας της ΕΕ. Γιατί η κοστολόγηση γίνεται μόνο στη βάση αυτών των μνημονίων και είναι επιλογή των λίγων κηφήνων που λυμαίνονται τον πλούτο της χώρας. Γι’ αυτό και όλοι στηρίζουν με νύχια και με δόντια την ευρωπαϊκή κανονικότητα, όπως την λένε.
Να μην τσιμπήσει κανείς στα διλήμματα της “ακυβερνησίας”, που θέτει η κυβέρνηση, και της “πολιτικής αλλαγής” που θέτουν τα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης, είναι κάλπικα και σκοπό έχουν να κρατούν ενσωματωμένες λαϊκές δυνάμεις σε πολιτικά κόμματα του συστήματος. Να οδηγούν τη καθημερινή οργή και δυσαρέσκεια σε αδιέξοδα.
Παρά τις τηλεοπτικές κοκορομαχίες τους, τα κρίσιμα νομοσχέδια της Νέας Δημοκρατίας στηρίχθηκαν και από το ΠΑΣΟΚ και από το ΣΥΡΙΖΑ. Πιο πολλά είναι αυτά που τους ενώνουν παρά αυτά που τους χωρίζουν, γι αυτό βλέπεις να μεταπηδούν από κόμμα σε κόμμα σαν να αλλάζουν ζακέτα, ανάλογα το προσωπικό όφελος πάντα, έτσι και σήμερα διαβάζουμε στις ειδήσεις καμιά 40αριά από βουλευτές των αστικών κομμάτων είναι σε αναζήτηση κόμματος.
Εξίσου κάλπικη είναι και η αντιπαράθεση γύρω από τις “ρεαλιστικές λύσεις”, τις “κοστολογημένες και εφαρμόσιμες προτάσεις”. Ο ρεαλισμός των κομμάτων του συστήματος σημαίνει ο λαός να διαμορφώνει τη ζωή του με βάση τις ανάγκες της κερδοφορίας του κεφαλαίου και να επιλέγει κάθε φορά τι θα χάσει ο ίδιος και τα παιδιά τους ρίχνοντας όλο και περισσότερο τον πήχη των απαιτήσεων του.
Οι Σαμιώτες και οι Σαμιώτισσες έχετε πείρα τι σημαίνει κοστολογημένη και ρεαλιστική πολιτική για την υγεία με νοσοκομείο υποστελεχωμένο, ελλείψεις δεκάδων γιατρών διαφόρων ειδικοτήτων, νοσηλευτών, διοικητικού προσωπικού, με τις υποδομές πρωτοβάθμιας φροντίδας Υγείας του νησιού αποψιλωμένες.
Έχετε πείρα τι σημαίνει κοστολογημένα προγράμματα που να μην θέτουν σε αμφισβήτηση την εργασιακή γαλέρα που φέρνει εντατικοποίηση και εργατικά ατυχήματα που δεν παίρνουν δημοσιότητα αλλά και θανατηφόρα εργοδοτικά εγκλήματα, όπως πριν λίγο καιρό με νεκρό εργάτη σε έργο του Δήμου.
Στα κοστολογημένα προγράμματά τους δεν υπάρχει χώρος για άμεση αποκατάσταση από φυσικές καταστροφές γι’ αυτό και 6 χρόνια μετά το μεγάλο σεισμό του 2020, ζημιές δεν έχουν αποκατασταθεί, υπάρχουν ακόμα σχολεία σε κοντέινερ, ενώ πολλοί σεισμόπληκτοι δεν έχουν πάρει ούτε καν τα ψίχουλα της κρατικής αρωγής που δικαιούνται.
Τα κοστολογημένα προγράμματά τους πατάνε πάνω στα συντρίμμια που αφήνουν για τον προϋπολογισμό της εργατικής λαϊκής οικογένειας η τεράστια ακρίβεια στα σούπερ μάρκετ, τα πανάκριβα ακτοπλοϊκά εισιτήρια, τα καύσιμα, τα γεωργικά εφόδια κ.α.
Τα κοστολογημένα προγράμματα σημαίνουν δεκάδες κενά σε εκπαιδευτικούς στα σχολεία, σχολικά κτίρια ασυντήρητα και επικίνδυνα και ανθυγιεινά για τα παιδιά μας, όπως για παράδειγμα το ειδικό σχολείο Σάμου.
Κοστολογημένα προγράμματα σημαίνει οι βιοπαλαιστές αγρότες να μην μπορούν να επιβιώσουν από το τεράστιο κόστος παραγωγής, από τις τιμές που τους επιβάλλουν οι έμποροι και οι βιομήχανοι, από τις ζωονόσους και τις φυσικές καταστροφές για τις οποίες η κυβέρνηση ούτε μέτρα παίρνει, ούτε τις αποζημιώνει.
Να απαντήσουν όλοι τους! Τι θα κάνουν για όλα αυτά τα προβλήματα;
Σήμερα υπάρχει πολύ μεγάλη πείρα που πρέπει να αξιοποιηθεί, να βοηθήσουμε να γίνει γνώση και της νεολαίας γιατί η λογική του “μικρότερου κακού” μας έχει οδηγήσει στα μεγαλύτερα δεινά, στη σημερινή κατάσταση.
Αυτό δείχνει τόσο η πείρα του Τσίπρα της τάχα “πρώτης φοράς αριστεράς στην κυβέρνηση”, όσο και των συγκολλητικών κομμάτων μίας χρήσης στο όνομα του “νέου”, του “ανεξάρτητου”, του “αντισυστημικού” ήταν εργαλεία διαμόρφωσης κυβερνήσεων και ψήφισης εχθρικών νόμων σε βάρος του λαού.
Ο λαός έχει γνωρίσει πολλούς τέτοιους “διάττοντες αστέρες” που εγκλώβισαν κόσμο όταν του χρειάστηκαν και μετά τους απέσυραν σε μία νύχτα ,όπως “το Ποτάμι”, τους “ΑΝΕΛ”, το “ΛΑΟΣ”, την “Ένωση Κεντρώων”, τη ΔΗΜΑΡ κ.α.
Δεν μπορεί να υπάρξει καμία “έντιμη”, “δίκαιη” και “ορθή” διαχείριση του σημερινού σάπιου αστικού κράτους, που στο DNA του είναι η διαφθορά αφού στην ουσία του εξυπηρετεί αποκλειστικά την εξουσία του κεφαλαίου, των καπιταλιστών και για αυτό το λόγο συμμετέχει στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
Μέσα σε αυτό το σύνθετο και επικίνδυνο περιβάλλον δεν έχουμε πάψει ούτε στιγμή να αγωνιζόμαστε. Γιατί γνωρίζουμε ότι καμία εξέλιξη δεν είναι προδιαγεγραμμένη, καμία δύναμη δεν είναι παντοδύναμη, όταν οι εργαζόμενοι και η νεολαία μπαίνουν αποφασιστικά στο προσκήνιο.
Κι αν κάποιοι αναρωτιούνται τι σημαίνει στην πράξη να παλεύεις για όλα αυτά, η απάντηση βρίσκεται στους αγώνες αυτού του διαστήματος.
· Στα εκατομμύρια που βγήκαν στον δρόμο απαιτώντας να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα των Τεμπών, θέτοντας καθαρά το δίλημμα: "Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας".
· Στην αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό απέναντι στη σφαγή και στην εμπλοκή της χώρας στα πολεμικά σχέδια.
· Στη μάχη ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την εμπορευματοποίηση της γνώσης, με χιλιάδες φοιτητές στους δρόμους.
· Στους βιοπαλαιστές αγρότες που παλεύουν για να μπορούν να μείνουν στη γη τους.
· Στους εργαζόμενους που διεκδικούν Συλλογικές Συμβάσεις και μέτρα προστασίας.
· Αλλά και στους κοινούς αγώνες Ελλήνων και μεταναστών εργατών, όπως στο Ελληνικό, εκεί όπου πίσω από τις επενδύσεις και τα μεγάλα λόγια για την ανάπτυξη αποκαλύπτονται συνθήκες σκληρής εκμετάλλευσης, την ώρα που οι επιχειρηματικοί όμιλοι, ο ίδιος ο Λάτσης, ευχαριστούν διαχρονικά όλες τις κυβερνήσεις, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, για τη στήριξη στα σχέδιά τους.
· Βρίσκεται ακόμη στην αλληλεγγύη προς τους πρόσφυγες και μετανάστες, στην απαίτηση να μη συγκαλυφθεί το ναυάγιο της Πύλου, που αυτές τις μέρες συμπληρώθηκαν τρία χρόνια από το έγκλημα, στην πάλη ενάντια στη βαρβαρότητα που μετατρέπει ανθρώπινες ζωές σε "κόστος" και τις θάλασσές μας σε υγρούς τάφους.
Σε όλες αυτές τις στιγμές, το ΚΚΕ και η ΚΝΕ ήταν εκεί, στην πρώτη γραμμή. Γιατί ξέρουμε πως τίποτα δεν αλλάζει χωρίς οργάνωση, συλλογικότητα και αγώνα. Γιατί τελικά η ελπίδα δεν γεννιέται από τα μεγάλα λόγια. Γεννιέται εκεί όπου άνθρωποι σηκώνουν κεφάλι, σπάνε τον φόβο και αποφασίζουν να βαδίσουν μαζί.
Αυτό ακριβώς είναι που δεν αντέχουν η ΝΔ και οι κάθε λογής επίδοξοι "σωτήρες" των άλλων κομμάτων. Θέλουν τον λαό, ενεργό μόνο κάθε 4 χρόνια στις βουλευτικές εκλογές και όλη την υπόλοιπη περίοδο στον καναπέ τους, θεατές των εξελίξεων, στην αναμονή λύσεων ως δια μαγείας από τα πάνω. Λίγο να δει ο καθένας τα τηλεοπτικά πάνελ, καταλαβαίνει πώς αντιμετωπίζουν όλα τα υπόλοιπα κόμματα τον λαό και τη νεολαία, τον καθέναν μας, ως κουκιά. Να είσαι τηλεθεατής μεταγραφών και εναλλαγών πολιτικών σχηματισμών που "χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα".
Εμείς λέμε το αντίθετο: Κανένας θεατής. Καμία αναμονή. Η δύναμη βρίσκεται στην οργάνωση, στους συλλόγους, στα σωματεία, στον δρόμο του αγώνα. Όλοι μας χέρι - χέρι, ίσος προς ίσο. Εκεί μετριέται κάθε μέρα ποιος είναι πραγματικά με το δίκιο του λαού και της νεολαίας.
Σε αυτές τις μάχες μετράμε και σημαντικές νίκες! Γνωρίζουμε καλά ότι απαιτούνται ακόμα πιο αποφασιστικά βήματα στην οργάνωση της πάλης, στη μαζικοποίηση των αγώνων, στη διαμόρφωση πιο βαθιών δεσμών με τη νεολαία. Το ΚΚΕ, η ΚΝΕ, είμαστε εδώ για να αναλάβουμε τη βαριά ευθύνη που μας αναλογεί.
Γιατί μέσα στις σημερινές πολιτικές διεργασίες, στα ρήγματα και τις ανακατατάξεις του αστικού πολιτικού συστήματος, εκείνο που λείπει εκκωφαντικά είναι μια πραγματική διέξοδος υπέρ των συμφερόντων της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Αυτήν τη διέξοδο επιδιώκουμε εμείς να φωτίσουμε, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους και αδικία, όπου ο πλούτος και οι δυνατότητες της εποχής θα υπηρετούν τις ανάγκες των πολλών και όχι τα κέρδη των λίγων.
Γι’ αυτό και σήμερα χρειάζεται πιο δυνατό ΚΚΕ παντού, πιο μαζική ΚΝΕ. Χρειάζονται νέοι άνθρωποι που δεν συμβιβάζονται με το "τίποτα δεν αλλάζει", που αναζητούν απαντήσεις και θέλουν να παλέψουν συλλογικά για το μέλλον τους.
Και είμαστε σίγουροι ότι υπάρχουν χιλιάδες νέοι άνθρωποι, που όπως κι εμείς, έτσι κι αυτοί αηδιάζουν με τη σαπίλα του κόσμου της εκμετάλλευσης. Αποστρέφονται τα ιδανικά ενός κόσμου που μετράει τα πάντα με βάση έναν κώδικα αξιών που έχει ως προτεραιότητα τον ατομισμό, το βόλεμα και τη διαπλοκή.
Που ανατριχιάζουν όταν μαθαίνουν ότι μία 17χρονη κοπέλα αφήνει μήνυμα ότι "δεν θέλει πια να ζεί".
Που δεν συνηθίζουν στη σκληρή αλήθεια ενός κόσμου που είναι τόσο πιεστικός για τη νέα γενιά, που καταντάει ανυπόφορος…
… αλλά και που ψάχνουν πώς θα τα αλλάξουν…
Να μην αφήσουμε λοιπόν αυτόν τον κόσμο να καταπιεί τα όνειρα, το χαμόγελο και το μέλλον των νέων! Να κάνουμε τα πάντα για να γίνει αυτός ο κόσμος παρελθόν!
Ξέρουμε καλά ότι σήμερα, ιδιαίτερα ανάμεσά σας, στους νέους ανθρώπους, μεγαλώνει μια εύλογη αμφισβήτηση απέναντι σε όσα παρουσιάζονται ως "κανονικότητα".
Αυτή τη διάθεση προσπαθούν να εκμεταλλευτούν διάφοροι απολογητές του συστήματος, που θέλουν να καρπωθούν έναν γενικό και θολό "αντισυστημισμό", μια άρνηση απέναντι σε όσα πληγώνουν τη ζωή των νέων, χωρίς όμως πάντα να γίνεται καθαρό ποιο είναι τελικά το σύστημα που γεννά αυτά τα αδιέξοδα.
Αξίζει λοιπόν να ειπωθεί καθαρά: Το σύστημα δεν είναι απλώς μια "κακή κυβέρνηση", ούτε μερικά διεφθαρμένα πρόσωπα ή λανθασμένες πολιτικές επιλογές, που μπορεί να αλλάζουν… και "πάμε πάλι από την αρχή".
Το σύστημα σήμερα είναι μια κοινωνία οργανωμένη με κριτήριο το κέρδος των λίγων, όπου η οικονομία, η τεχνολογία, η επιστήμη και ο τεράστιος πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι δεν υπηρετούν τις κοινωνικές ανάγκες, αλλά την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων.
Είναι ο καπιταλισμός που γεννά κρίσεις, πολέμους, ανισότητες και ανασφάλεια, ακόμη και σε εποχές τεράστιων δυνατοτήτων, όπως η σημερινή.
Γι’ αυτό και πραγματικά αντισυστημική στάση δεν είναι μια γενική διαμαρτυρία που τελικά επιστρέφει στον ίδιο φαύλο κύκλο διαχείρισής του. Αντισυστημικό είναι να συγκρούεσαι με τις αιτίες που γεννούν την αδικία, να αμφισβητείς την εξουσία του κεφαλαίου, τις δεσμεύσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, τον δρόμο που θεωρεί φυσιολογικό οι πολλοί να στερούνται για να κερδίζουν οι λίγοι.
Σε αυτόν τον δρόμο βρίσκεται το ΚΚΕ και ίσως αυτό είναι που κάνει σήμερα πιο αναγκαίο το μήνυμά του.
Σε μια εποχή που από παντού ακούς να "χαμηλώσεις τις απαιτήσεις" το ΚΚΕ επιμένει ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει! Ότι η νέα γενιά δεν είναι καταδικασμένη να ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη. Ότι οι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους και φόβο για το αύριο.
Η σημερινή νεολαία, ακόμη κι αν δεν έζησε συνειδητά κάθε προηγούμενη περίοδο διακυβέρνησης, συνειδητοποιεί ότι τα σημερινά αδιέξοδα δεν προέκυψαν ξαφνικά. Από την ανασφάλεια στη δουλειά και την εμπορευματοποίηση της Παιδείας έως τις υποδομές που υπολειτουργούν και τις τραγωδίες που βιώσαμε, πολλοί νέοι αντιλαμβάνονται ότι "αυτά έχουν ιστορία", ακριβώς όπως ακούστηκε σε όλη την Ελλάδα και μετά το έγκλημα των Τεμπών…
Και θυμόμαστε πολύ καλά, και τα χρόνια που ήταν στην αντιπολίτευση, στην πανδημία, στις αντεργατικές αλλαγές, στην ακρίβεια, στα Τέμπη και σε άλλα, ότι όταν ο λαός ήταν στον δρόμο για να υπερασπιστεί τη ζωή του, κάποιοι ήταν άφαντοι από τους αγώνες, κάνανε πλάτες στον Μητσοτάκη, ψήφιζαν κρίσιμα αντιλαϊκά νομοσχέδια και είχαν λουφάξει.
Για να έρθουν σήμερα καβάλα στ’ άλογο να παίξουν τον ρόλο του μεσσία.
Ε, δεν μασάμε κουτόχορτο ούτε εμείς ούτε κάθε νέος άνθρωπος που αγωνίστηκε όλα αυτά τα χρόνια!
Για να μη μιλήσουμε φυσικά για τις σκοταδιστικές, αντιδραστικές θέσεις που έχει εκφράσει το κόμμα ΕΛΠΙΔΑ, η άλλη εφεδρεία που επιστράτευσε το σύστημα, όπως η απαγόρευση των αμβλώσεων, για παράδειγμα, που είναι ντροπιαστικές για τις γυναίκες και τα δικαιώματά τους. Αυτές οι απόψεις ανήκουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, τελεία και παύλα.
Το πραγματικό δίλημμα, επομένως, είναι αν θα αποδεχτούμε τον δικό τους "ρεαλισμό", δηλαδή μια ζωή διαρκών στερήσεων, ανασφάλειας και πολέμων ή αν θα παλέψουμε για τον δικό μας ρεαλισμό: Για μια ζωή που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες και δυνατότητες της εποχής μας.
Και εμείς ήδη έχουμε απαντήσει σε αυτό και δεν πρόκειται να κάνουμε βήμα πίσω. Με το ΚΚΕ, για τον σοσιαλισμό, για τη ζωή που μας αξίζει, για τον κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Σε αυτό τον δρόμο καλούμε κάθε νέο άνθρωπο να πορευτεί, να βαδίσει με το κεφάλι ψηλά, να γαλουχηθεί στην ομορφιά του αγώνα, να αναπτύξει την προσωπικότητά του γύρω από τα ιδανικά ενός κόσμου για τον οποίο αξίζει να παλέψει.
Γιατί το ΚΚΕ και η ΚΝΕ δραπετεύουν από τα στενά όρια μιας εκλογικής επιλογής. Αποτελούν μια βαθύτερη στράτευση με τις αξίες της συλλογικότητας, της ανιδιοτέλειας, της αξιοπρέπειας, της πίστης ότι οι λαοί μπορούν να γράψουν τη δική τους ιστορία. Είναι η πεποίθηση ότι ακόμη και στους πιο δύσκολους καιρούς, όταν όλα μοιάζουν ακίνητα, υπάρχουν άνθρωποι που δεν προσαρμόζονται, δε σκύβουν το κεφάλι, δε σταματούν να αγωνίζονται.
Αυτό διδάσκει και η ιστορία μας. Αυτό είναι το Κόμμα μας.
Από τους 200 της Καισαριανής, που στάθηκαν όρθιοι μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, περήφανοι κομμουνιστές, ήρωες του λαού, άξια παιδιά των ιδανικών του σοσιαλισμού. Από το νησί του Μαλαγάρη, του Σαλλά, των χιλιάδων συρματένιων και μαχητών του Δ.Σ.Σάμου ,80 χρόνια από την εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, με τους μαχητές και τις μαχήτριες που μέσα στις πιο σκληρές συνθήκες κράτησαν ζωντανή μια σπάνια ανθρωπιά, πολεμώντας σκληρά, τραγουδώντας δυνατά, δακρύζοντας ακόμη και με το πιο μικρό, γιατί δεν έπαψαν ποτέ να πιστεύουν ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει. Με το όπλο στο χέρι, με τις γροθιές σφιγμένες, αρνούμενοι να υποταχτούν στη βαρβαρότητα της αστικής εξουσίας.
Αυτή είναι ίσως και η μεγαλύτερη δύναμη του αγώνα μας. Ότι δεν παλεύουμε μόνο ενάντια σε κάτι, αλλά και για κάτι ανώτερο από αυτό που πολεμάμε. Για μια ζωή χωρίς φόβο, πολέμους και εκμετάλλευση.
Για να μπορεί ένας νέος άνθρωπος να σπουδάζει, να εργάζεται, να ονειρεύεται και να ζει χωρίς να μετρά τη ζωή του με όρους κόστους.
Γιατί τελικά η ιστορία δε γράφεται από όσους συμβιβάζονται με το "τίποτα δεν αλλάζει", αλλά από εκείνους που αποφασίζουν να παλέψουν για να αλλάξουν τον κόσμο.
Τόσο σπουδαίος, τόσο μεγαλειώδης είναι ο σκοπός και ο αγώνας μας, γι’ αυτό έχουμε ακλόνητη πίστη στο δίκιο μας και στην τελική επικράτηση των ιδεών μας.
Αυτό τον κόσμο θα τον αλλάξουμε συθέμελα.
Καλή Δύναμη σε όλους και όλες!
Καλή συνέχεια και διασκέδαση με το υπέροχο πρόγραμμα του Φεστιβάλ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου